Ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να' ρθει...
Γειά σας φίλοι μου...
Η εβδομάδα των Παθών είναι αυτή που διανύουμε από σήμερα, Μεγάλη Εβδομάδα λοιπόν. Ας ελπίσουμε ότι αυτές οι μέρες, οι μέρες σεμνότητας, σοβαρότητας και ανθρωπιάς θα βοηθήσει κάποιους ανθρώπους να σκεφτούν, να αναλογιστούν τις πράξεις τους, να βοηθήσουν εκείνους που τους έχουν ανάγκη και να είναι δίπλα στους δικούς τους ανθρώπους...

Το σημερινό πόστ αφορά σκέψεις πολλών χρόνων, σκέψεις που τελικά δεν οδήγησαν πουθενά...Και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, βλέπω να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μου (και στα αυτάκια μου) ακριβώς ίδιο σκηνικό...Αλήθεια, τι γίνεται όταν αποφεύγεις να συζητήσεις τα αυτονόητα μόνο και μόνο γιατί φοβάσαι το αποτέλεσμα της συζήτησης? Αλήθεια, γιατί στην τελική πάντα φοβόμαστε για τα χειρότερα? Θα μου πείτε και καλά κάνουμε, "φυλάγουμε τα ρούχα μας να' χουμε τα μισά", κάτι τέτοια δεν λένε? Η πιο σημαντική αξία του ανθρώπου όμως χάνεται...Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ...

Ίσως αυτό είναι η τρίτη κατάσταση που έχω μπροστά μου (θα μου πεις πως υπάρχουν και άλλα τόσα βέβαια). Γιατί στην προσπάθεια σου να μην χάσεις κάποιον/κάποιαν, απλά συμβιβάζεσαι με τις υπάρχουσες καταστάσεις? Αφού ζητάς και θέλεις να πας στο επόμενο stage, γιατί τόσος φόβος, τόσοι ενδιασμοί? Γιατί να συμβιβαστείς με 1 κατάσταση που δεν σε ικανοποιεί και να μην είσαι ειλικρινής με το πρόσωπο απέναντι σου? Φυσικά έχοντας επίγνωση του τι γίνεται, να σημειώσω πως ούτε ο μεν ούτε ο δε είναι ειλικρινής. Ενώ ίσως να υπάρχει εκείνο το πράσινο φως (άπειρες συζητήσεις έγιναν περί τούτου του πράσινου φωτός), η κατάσταση στάσιμη. Απλά είναι αδύνατο να συμβιβάζεσαι με καταστάσεις μόνο και μόνο γιατί φοβάσαι πως αν είσαι ειλικρινής θα χάσεις τον άνθρωπο (φιλικό πρόσωπο) που έχεις μπροστά σου είτε γιατί it's not the right timing. There is not right timing σε τέτοιες καταστάσεις!!! - Και το πιο σημαντικό σ' όλο αυτό είναι η ειλικρίνεια...Επειδή είναι χειρότερο να περιμένεις, να πιάνεσαι από αυτές τις μικρές στιγμές που θα σου δώσουν δύναμη, χαρά, είναι χειρότερο να κρύβεσαι πίσω από το δακτυλάκι και να ανυπομονείς για το επόμενο συμβάν που θα σου δώσει 1 χαμόγελο, 1 φράση να πιαστείς και να χαρείς....Γιατί απλά είναι κριμά να μείνεις με την απορία για το τι θα μπορούσε να γίνει αν είχες μιλήσει ξεκάθαρα...Όσο για τις αποστάσεις, ίσως φθείρουν τις σχέσεις ναι...Αλλά άμα θέλεις (και θέλει) όλα μπορούν και να γίνουν. Γιατί απλά ενώ είμαι supporter της ανδρικής - γυναικείας φιλίας και στην δική σας περίπτωση λυπάμαι αλλά αυτή η διαχωριστική γραμμή έχει μείνει πίσω κατα πολύ. Μικρή μου αγαπημένη, η Ειλικρίνεια είναι το παν. Μην μένεις με την απορία, act, speak woman!

Και ενώ απλά περιμένεις την ευτυχία, είναι μπροστά σου, κάνε κάτι...Το πράσινο φωτάκι το' χεις, δεν έχεις να χάσεις κάτι παρ;a μόνο να κερδίσεις...Χειρότερο είναι να ζεις με την αγωνία και την ελπίδα (real fact, true statement!!!)...Μόνο έτσι θα είσαι στ' αλήθεια ευτυχισμένη! Τώρα θα μου πεις...Η ευτυχία είναι γραφτό, η ευτυχία είναι αυτό, που περιμένουμε να 'ρθεί, η ευτυχία είναι αυτό, που περιμένουμε να 'ρθεί...

Κάποτε είπε ο Καλός μας Άνθρωπος, "...Έπρεπε να γεράσω αγόρι μου για να μάθω τι είναι ευτυχία. Τελικά Ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια. Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαιδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν. Χάσιμο χρόνου. Θα το δεις και εσύ όσο μεγαλώνεις", Θανάσης Βέγγος. Καλά λόγια, από τον Kαλό μας άνθρωπο...

.....Eδώ χάθηκε κάποτε του μύθου η κλωστή.....Μα κάτι ζωντανούς μας κρατά, κι' είναι μόνο ένα βήμα, ένα βήμα πιο πέρα...Άσε 1 φως ανοικτό.....

Σας Ευχαριστώ,
Ο Ρεαλισμός σε όλο του το Μεγαλείο